Zorgvisie Executive

Op donderdag 19 januari 2012 werd het uitgeefproduct gelanceerd waaraan ik de afgelopen maanden als projectleider heb mogen werken: Zorgvisie Executive. Een tweewekelijkse uitgave speciaal voor bestuurders van ziekenhuizen en zorginstellingen. Na een kwalitatief onderzoek naar de informatiebehoeften van bestuurders werd een uitgeefformat ontwikkeld met benchmarkinformatie, reportages uit het buitenland en samenvattingen van zorgrapporten. Het resulteerde uiteindelijk in een PDF-document dat bestuurders via papier, tablet, pc, tablet of smartphone kunnen lezen.

Een voorbeeld van de uitgave vind je via deze pagina.

Spreker tijdens Connect & Uncover op 24/11/11

Op 24 november verzorg ik een workshop voor communicatieprofessionals tijdens het event 'Connect & Uncover' in de Fabrique in Utrecht.

Bekijk het introductiefilmpje:


Bekijk mijn inleiding:


De website van Cover voor meer informatie.

Genomineerd voor de Apeldoorn IT awards (2006)

Hieronder tref je een filmpje dat gemaakt is voor de jury van de Apeldoorn IT Award 2006. Ik was destijds namens Wegener uitgever/projectleider van Dorpspleinen.nl, een initiatief van De Twentsche Courant Tubantia. Ik licht het initiatief toe. We wonnen de award trouwens uiteindelijk niet.

Zelf had ik het idee opgevat om het filmpje wat op te leuken door met een megafoon de laatste dorpspleinnieuwtjes met een zelfgekochte megafoon om te roepen. Vond de cameraman/montageknakkert ook een leuke gedachte. Jammer alleen dat het in het filmpje niet zo uit de verf komt.

Ik publiceerde trouwens al eerder over het project Dorpspleinen op dit blog. Op RethinkingMedia.nl beschreef ik waarom het initiatief -volgens mij- uiteindelijk ophield te bestaan.

Verantwoordelijk voor meer uitgeeftitels (2010)

Sinds april 2010 ben ik verantwoordelijk voor een groter aantal titels bij Reed Business. Ik ben uitgever van Flexmarkt (vaktitel voor de flexwerkersbranche), P&O Actueel (HR managers), Salaris Magazine (voor personeelsfunctionarissen), Praktijkblad Ondernemingsraad, Opleiding & Ontwikkeling en Arbo Magazine.
Eerder was ik al ondermeer verantwoordelijk voor Zorg+Welzijn (voor professionals in de Zorg- en welzijnssector) en tijdschrift Bestuurskunde.

Onder deze merken worden tijdschriften, websites en nieuwsbrieven uitgegeven en congressen georganiseerd.

Een fax van Frank Rijkaard (1996)

In 1996-1997 presenteerde ik op Kink FM het programma Memory Motel.
Een programmaformule die verzonnen was door Rob Stenders, maar omdat hij er zelf geen tijd voor had, mocht ik het presenteren.

Het concept was prachtig in z'n eenvoud: een gast, liefst een bekende Nederlander, neemt zijn platen en cd's mee, we draaien ze en door het luisteren naar de muziek komen herinneringen van de studiogast bovendrijven. (Let wel, dit was ver voor het tv-programma 'Wintertijd' van Harry de Winter)
Memory Motel was een nummer van The Rolling Stones. Met een gedeelte van dat nummer startte het programma ook altijd.

Bij het aanschrijven van bekende Nederlanders met verzoek tot hun deelname maakte ik gebruik van het netwerk van mijn toenmalige werkgever Veronica. Ik stuitte op het faxnummer van Frank Rijkaard. Hij had een half jaar ervoor zijn carrière als profvoetballer glorieus afgesloten bij Ajax, en ik dacht: niet geschoten is altijd mis. Ik stuurde een verzoek tot deelname aan het programma Memory Motel per fax. Na weken kreeg ik antwoord. Nooit ben ik plezieriger afgewezen dan toen. De tekst, prachtig handgeschreven:

Beste Ludo,
Sorry voor de late reaktie, maar ik heb nogal wat gereisd de laatste tijd.
Ik zie af van deelname aan het programma daar ik het nogal druk heb en omdat ik in het verleden bij de V.P.R.O. al iets soortgelijks heb gedaan.
vriendelijke groeten,
Frank

Die fax (groot) heb ik altijd bewaard. Rijkaard was al mijn held. Na die bondige maar zo vriendelijke fax, een ongeëvenaarde.

The Amsterdam Paint Brothers (1985)

Deze foto (groot) is genomen op de ochtend na de nacht ervoor. In die bewuste nacht verrijkte drie gastjes van vijftien een mobiel bouvakkershuisje met een zogenoemde 'piece' op de zijkant. De kunstenaars zitten er nog wat slaperig bij.

Graffitti was het helemaal in die jaren. Een aantal grafisch getalenteerden hadden zich verenigd in artiestengroepen. Die maakten dan alleen of als team een werk op muur of object. In Amsterdam was the United Street Artists (USA) de bekendste groepering.

Het trio op deze foto vormde te samen the Amsterdam Paint Brothers. Op het huisje staan de drie afkortingsletters: APB. Een van die gastjes ben ik (rechts). Overdreven getalenteerd waren we niet, maar het was vooral de spanning en de voldoening achteraf die ons dreef. Dit meesterwerk is gemaakt in mijn straat waar op dat moment gewerkt werd aan de weg.

Tijdens het maken van deze piece werden we trouwens bruut gestoord door een man uit de buurt die zijn hond aan het uitlaten was. Hij dreigde de politie te bellen, maar we hadden juist hém enkele dagen ervoor parkeerbetaalpalen in de straat zien ontwrichten. Die waren namelijk kort ervoor geplaatst en een eind aan gratis parkeren was in zicht. Door subtiel duidelijk te maken dat wij met onze getuigenis dan ook nog wel een verhaal voor de politie hadden moest de verklikker wel afdruipen.

Intervieux met De Redactie.nl (2009)

Nou ja... interview... je weet hoe dat gaat tegenwoordig. Je krijgt van een redacteur een aantal standaard vragen gemaild. Of je daaronder maar even je antwoord wil tikken en dat mail je terug. Vervolgens wordt het zaakje met je foto online geknald, inclusief schrijffouten, want hee, ik ben ook maar een mens weet je. (Echt? ja echt) Maargoed het blijft een leuk verhaaltje al zeg ik het zelf.

Voila.

Weet iemand trouwens waarom het woord intervieuw in opmars is? Ik wist dat Gerard Joling invloedrijk is, maar dit...
Intervieuw, intervieuw en nog eens intervieuw.