Ludo de Boo

Zorgvisie Executive

2012-01-24T02:26:00.000-08:00

Op donderdag 19 januari 2012 werd het uitgeefproduct gelanceerd waaraan ik de afgelopen maanden als projectleider heb mogen werken: Zorgvisie Executive. Een tweewekelijkse uitgave speciaal voor bestuurders van ziekenhuizen en zorginstellingen. Na een kwalitatief onderzoek naar de informatiebehoeften van bestuurders werd een uitgeefformat ontwikkeld met benchmarkinformatie, reportages uit het buitenland en samenvattingen van zorgrapporten. Het resulteerde uiteindelijk in een PDF-document dat bestuurders via papier, tablet, pc, tablet of smartphone kunnen lezen.

Een voorbeeld van de uitgave vind je via deze pagina.

Spreker tijdens Connect & Uncover op 24/11/11

2011-10-09T08:37:00.000-07:00

Op 24 november verzorg ik een workshop voor communicatieprofessionals tijdens het event 'Connect & Uncover' in de Fabrique in Utrecht.

Bekijk het introductiefilmpje:

Bekijk mijn inleiding:

De website van Cover voor meer informatie.

Genomineerd voor de Apeldoorn IT awards (2006)

2010-08-20T06:56:00.000-07:00

Hieronder tref je een filmpje dat gemaakt is voor de jury van de Apeldoorn IT Award 2006. Ik was destijds namens Wegener uitgever/projectleider van Dorpspleinen.nl, een initiatief van De Twentsche Courant Tubantia. Ik licht het initiatief toe. We wonnen de award trouwens uiteindelijk niet.

Zelf had ik het idee opgevat om het filmpje wat op te leuken door met een megafoon de laatste dorpspleinnieuwtjes met een zelfgekochte megafoon om te roepen. Vond de cameraman/montageknakkert ook een leuke gedachte. Jammer alleen dat het in het filmpje niet zo uit de verf komt.

Ik publiceerde trouwens al eerder over het project Dorpspleinen op dit blog. Op RethinkingMedia.nl beschreef ik waarom het initiatief -volgens mij- uiteindelijk ophield te bestaan.

Verantwoordelijk voor meer uitgeeftitels (2010)

2010-06-27T01:18:00.001-07:00

Sinds april 2010 ben ik verantwoordelijk voor een groter aantal titels bij Reed Business. Ik ben uitgever van Flexmarkt (vaktitel voor de flexwerkersbranche), P&O Actueel (HR managers), Salaris Magazine (voor personeelsfunctionarissen), Praktijkblad Ondernemingsraad, Opleiding & Ontwikkeling en Arbo Magazine.
Eerder was ik al ondermeer verantwoordelijk voor Zorg+Welzijn (voor professionals in de Zorg- en welzijnssector) en tijdschrift Bestuurskunde.

Onder deze merken worden tijdschriften, websites en nieuwsbrieven uitgegeven en congressen georganiseerd.

Een fax van Frank Rijkaard (1996)

2010-03-29T09:09:00.000-07:00

In 1996-1997 presenteerde ik op Kink FM het programma Memory Motel.
Een programmaformule die verzonnen was door Rob Stenders, maar omdat hij er zelf geen tijd voor had, mocht ik het presenteren.

Het concept was prachtig in z'n eenvoud: een gast, liefst een bekende Nederlander, neemt zijn platen en cd's mee, we draaien ze en door het luisteren naar de muziek komen herinneringen van de studiogast bovendrijven. (Let wel, dit was ver voor het tv-programma 'Wintertijd' van Harry de Winter)
Memory Motel was een nummer van The Rolling Stones. Met een gedeelte van dat nummer startte het programma ook altijd.

Bij het aanschrijven van bekende Nederlanders met verzoek tot hun deelname maakte ik gebruik van het netwerk van mijn toenmalige werkgever Veronica. Ik stuitte op het faxnummer van Frank Rijkaard. Hij had een half jaar ervoor zijn carrière als profvoetballer glorieus afgesloten bij Ajax, en ik dacht: niet geschoten is altijd mis. Ik stuurde een verzoek tot deelname aan het programma Memory Motel per fax. Na weken kreeg ik antwoord. Nooit ben ik plezieriger afgewezen dan toen. De tekst, prachtig handgeschreven:

Beste Ludo,
Sorry voor de late reaktie, maar ik heb nogal wat gereisd de laatste tijd.
Ik zie af van deelname aan het programma daar ik het nogal druk heb en omdat ik in het verleden bij de V.P.R.O. al iets soortgelijks heb gedaan.
vriendelijke groeten,
Frank

Die fax (groot) heb ik altijd bewaard. Rijkaard was al mijn held. Na die bondige maar zo vriendelijke fax, een ongeëvenaarde.

The Amsterdam Paint Brothers (1985)

2010-02-14T02:57:00.000-08:00

Deze foto (groot) is genomen op de ochtend na de nacht ervoor. In die bewuste nacht verrijkte drie gastjes van vijftien een mobiel bouvakkershuisje met een zogenoemde 'piece' op de zijkant. De kunstenaars zitten er nog wat slaperig bij.

Graffitti was het helemaal in die jaren. Een aantal grafisch getalenteerden hadden zich verenigd in artiestengroepen. Die maakten dan alleen of als team een werk op muur of object. In Amsterdam was the United Street Artists (USA) de bekendste groepering.

Het trio op deze foto vormde te samen the Amsterdam Paint Brothers. Op het huisje staan de drie afkortingsletters: APB. Een van die gastjes ben ik (rechts). Overdreven getalenteerd waren we niet, maar het was vooral de spanning en de voldoening achteraf die ons dreef. Dit meesterwerk is gemaakt in mijn straat waar op dat moment gewerkt werd aan de weg.

Tijdens het maken van deze piece werden we trouwens bruut gestoord door een man uit de buurt die zijn hond aan het uitlaten was. Hij dreigde de politie te bellen, maar we hadden juist hém enkele dagen ervoor parkeerbetaalpalen in de straat zien ontwrichten. Die waren namelijk kort ervoor geplaatst en een eind aan gratis parkeren was in zicht. Door subtiel duidelijk te maken dat wij met onze getuigenis dan ook nog wel een verhaal voor de politie hadden moest de verklikker wel afdruipen.

Intervieux met De Redactie.nl (2009)

2009-12-05T02:19:00.000-08:00

Nou ja... interview... je weet hoe dat gaat tegenwoordig. Je krijgt van een redacteur een aantal standaard vragen gemaild. Of je daaronder maar even je antwoord wil tikken en dat mail je terug. Vervolgens wordt het zaakje met je foto online geknald, inclusief schrijffouten, want hee, ik ben ook maar een mens weet je. (Echt? ja echt) Maargoed het blijft een leuk verhaaltje al zeg ik het zelf.

Voila.

Weet iemand trouwens waarom het woord intervieuw in opmars is? Ik wist dat Gerard Joling invloedrijk is, maar dit...
Intervieuw, intervieuw en nog eens intervieuw.

Eerste digitale zelfportret (2001)

2009-11-15T13:27:00.000-08:00

Mijn eerste foto met een digitaal cameraatje. De Trust zeshonderdnogwat. Er zat fotobewerkingssoftware bij, dus dat probeerde ik meteen uit. Er zouden nog veel bewerkte en onbewerkte foto's volgen, maar het is me nooit meer gelukt mezelf te evenaren.

Nieuwe Revu duo Lesley & Antrax (2005)

2009-10-25T07:01:00.000-07:00

Het leek mooie combinatie: De Nieuwe Revu.nl en mijn filmpjes. Tussen 2001 en 2005 nam ik malle filmpjes op die ik vertoonde via mijn site eldaybay.com. Youtube bestond nog niet, dus alle video's waren rauw via mijn site te downloaden. Mijn publiek bestond vooral uit een handjevol volgers. Dat moest beter kunnen dacht ik en ik benaderde de webredactie van Nieuwe Revu. Ze wilden een nieuwe site, modernere, nieuwe content en mijn vreemde filmpjes zouden prima in het concept passen. Het mocht niks kosten (behalve een gratis abonnement op het tijdschrift) maar vooruit, wat maakte het uit. Exclusief voor Revu zou ik ook nieuwe filmpjes maken, waaronder de avonturen van Lesley en Antrax (foto). Dialogen tussen een cynische tuinkabouter en een naieve handpop. Dat ging een paar maanden goed, maar toen kwam de klad er in. De leuke eindredacteur en webredacteur vertrokken, een nieuwe webstagair vergat nieuwe filmpjes te plaatsen en ik verloor mijn enthousiasme. Op Youtube staat nog altijd een filmpje van het duo. Ik vind ze vertederend en mis ze nog steeds.

Buurtkrant De Uitspraak (1984-1985)

2009-08-22T05:54:00.001-07:00

Links op de foto treft u de hoofdredacteur en rechts de uitgever van een buurtkrant getiteld 'De Uitspraak' (voorpagina). Opgericht door jeugdvriend Teun en mijzelf, in 1984. In praktijk was de rolverdeling trouwens niet zo strak. We deden eigenlijk alles samen en alles zelf. Interviewen, uitschrijven, cartoons maken, kopiëren, advertenties verkopen en abonnees werven. Het was vooral de bedoeling de man en vrouw in de buurt aan het woord te laten. We hielden tal van nietsvermoedende wandelaars en fietsers staande om ze een Uitspraak te ontlokken.("Mevrouw, waarom zingt u als u fietst?", ,,Meneer, wat vindt u van de ruzie tussen minister Brinkman en Piet Grijs?"). Het leverde niet zelden bijzondere ontboezemingen op. Na twee edities hielden we het echter al voor gezien. Te weinig abonnees (negen), te weinig adverteerders (twee, namelijk Teuns vader en mijn vader, zie afbeelding) en de inspanningsverplichting van een maandelijkse uitgave begon ons tegen te staan.
Wel leuk om te zien dat de liefde voor media en de drang om een boodschap te verkondigen er al vroeg in zaten. Zowel bij Teun als bij mij. Teun is nog steeds journalist en de Nederlandse Willy Wonka bovendien. Voor mensen die mij niet kennen -en waarom zou u ook- ik ben momenteel ondermeer uitgever van enkele vaktitels en bestuurslid bij Dutch Media Professionals.

De Arne en Ludo show (1987)

2009-08-05T11:50:00.000-07:00

Verschillende keren berichtte ik al op dit blog over mijn verleden als radio-presentator. Dit waren de eerste stappen als DJ. Met dank aan voormalig WAPS collega Ab Kuijer (aka DJ Ab de Lange) kan de hele wereld luisteren naar een aflevering van de Arne en Ludo show. Driewekelijks kropen jeugdvriend Arne en ik de studio in en kwamen we er gierend van het lachen weer uit. Tussendoor hadden we 'radio gemaakt', of iets dat er voor doorging.

Ab Kuijer: ,,Long before Dutch radiostations had DJ's with a side-kick we invented it. Or Arne and Ludo did with the most unorganised radioshow ever on WAPS.''

Link:

Radiomakers van WAPS (1987-1988)

2009-05-23T23:39:00.000-07:00

Deze foto (uitvergroting) is gemaakt in het najaar van 1987, vlakbij de RAI in Amsterdam. Het (bijna) voltallige team van WAPS radio, inclusief ikzelf, ging daar op de groepsfoto. Een uur of wat erna zou de film Masters of the Universe in premiere gaan. Deze film werd gepromoot via ons radiostation en was gesponsord door de snoepfabrikant Mars Nederland. In het voorprogramma zat een toen al semi-bejaarde fluitist, Thijs van Leer, met zijn band. Die werd bekogeld met M&M's door de opgeschoten jeugd die toch wel tamelijk massaal was afgekomen op een gratis filmmiddag in het anti-akoestische RAI gebouw.
Het aardige van de foto is dat er een paar personen tussen zitten die in de jaren erna carriere zouden maken in de media-industrie. Een kleine greep:

Barry Pitch
Was -naar ik meen- oprichter van het radiostation. Echte naam Jan Lochtenberg. Nam bij de Tros de plaats in van niemand minder dan Ferry Maat, maar was daar net zo snel weg als hij kwam. Houdt tegenwoordig met ijzeren discipline een ongezouten blog bij op Hyves.

Edwin Diergaarden
Mogelijk de meest sympathieke DJ van de publieke omroep. Belandde na zijn tijd in de Amsterdamse radioscene bij Veronica en zit sinds 1998 bij de Tros. Tijdens mijn eerste baantje bij Veronica had ik (weer) regelmatig met hem te maken.

Unico Glorie
Werd midden jaren negentig radio & tv-directeur bij Veronica, trad terug, begon voor zichzelf, werd lid van de raad van bestuur van Endemol, begon voor zichzelf, ehm... kortom, een echte media ondernemer. Eind jaren tachtig bezorgde ik de krant bij de traiteur waar Unico werkte. Hij haalde me acht jaar later naar Kink FM.

Ab de Lange
Echte naam Ab Kuijer. Was toen al de multi-tasker van het station. Maakte radio, maar was ook verantwoordelijk voor het tijdschrift WAPS magazine en zorgde op het eind van het jaar voor kerstpakketten voor alle medewerkers. Ab deed uiteenlopende dingen in de mediawereld (waaronder woordvoerder bij BNN, eigenaar van een tv productiemaatschappij en producent van een bioscoopfilm). Tegenwoordig werkt en woont hij in Zuid-Frankrijk waar hij creatief directeur van een internationaal communicatiebureau is. Ab en ik volgen elkaar via Twitter en gemiddeld eens in de tien jaar mailen we.

Trivia: Mijn debuut op WAPS radio was als rapper. Aan die wervelende show hielden een vriend en ik een radioshow over.

Parool theater live: Iedereen journalist (2009)

2009-04-16T22:44:00.000-07:00

Ja hoor, ik kan de geruchten niet meer ontkennen. Op maandag 20 april neem ik deel aan een paneldiscussie over het fenomeen Burgerjournalist (foto). In het Parool theater in Amsterdam. Een mens komt nog eens ergens.

De bekendste foto van de dode Theo van Gogh werd genomen door een amateur. Twitteraars behoorden tot de eersten, een paar weken terug, die melding maakten van de Schipholramp (na BNR, dat wel). Is elke burger dus ook journalist? ‘Nee, burgerjournalistiek is dépassé’, zegt Hans Berkhout, ‘baas’ en initiatiefnemer van ‘Dorpspleinen’ (Twentsche Courant Tubantia). ‘Om het nieuws te checken, uit te werken en te analyseren, heb je professionals nodig.’ Ludo de Boo (Reed Business, ex-Veronica), gaat nog verder: ‘Burgerjournalistiek bestaat niet!’ ‘Nou en of’, vindt Irene Costera Meijer, hoogleraar journalistiek aan de VU, ‘Burgerjournalistiek of participerende journalistiek is een aanvulling op de ‘gewone’ journalistiek’ Jacqueline Wesselius (De Journalist) is discussieleider. Dit debat, georganiseerd door De Journalist in samenwerking met Het Parool, belooft levendig te worden. Burgers en journalisten: discussieer mee! (De Journalist.nl)

Vooringenomen Aafje heeft zoals een goed journalist betaamt haar conclusies al getrokken: Holland op z'n smalst mensen! U bent gewaarschuwd.

Schoolfotograaf (1975)

2009-03-07T08:52:00.000-08:00

Leuk stel he. Broer Ludo en zus Danielle van respectievelijk kleuterschool De Hommel en de Zacharias Jansenschool aan de Weteringschans te Amsterdam. Zo op het eerste gezicht althans. Op het tweede gezicht is het nogal een verknipt duo.

Deze eigenzinnige look was geheel te danken aan onze moeder die vernam dat de schoolfotograaf zou komen en besloot vlak daarvoor, in de pauze, nog even snel onze haren te knippen.

Hein, je wordt bedankt.

Spreker op I am media 2009

2009-02-28T03:56:00.000-08:00

Mensen dit wordt weer schitterend. Lees dan:

Stichting Fris organiseert 27 maart in het Havenkwartier in Deventer een mini-symposium over trends in nieuwe media; de kracht van samen, multichannel mediamerken en het nieuwe uitgeven.

I am media 2009 is een inspirerend programma met drie toonaangevende sprekers; Erwin Blom (thecrowds.nl), Leo van der Goot (voormalig programmadirecteur RTL), Ludo de Boo (uitgever Reed Business).

De middag ontvouwt zich in een creative jam met de ondernemende creatieven ism studenten van Saxion Hogeschool Deventer. De drie sprekers beoordelen de elevator pitches op het meest originele nieuwe media concept.

De middag wordt geleid door Martha Riemsma (marketingmanager Novay, het instituut voor open ict innovatie).

Meer info (inschrijven enzo).

Nieuwe sites

2009-02-22T11:44:00.000-08:00

De titels die ik namens Reed Business uitgeef hebben nu alledrie een nieuwe site. Het heeft wat voeten in aarde gehad, maar redactie, sales, marketing en ik kunnen weer vooruit. Geweldig! Veel meer dan voorheen zijn we in staat de bezoeker te faciliteren in het voeren van de dialoog met elkaar. Daarnaast blijven we de doelgroepen natuurlijk enthousiast informeren en inspireren. Jippiejajee, internet is here to stay.

www.gemeente.nu
Verbindt ambtenaren

zorgwelzijn.nl
Platform voor sociale professionals

www.overheidsmanagement.nl
Combineert kennis en praktijk

Ingezonden mededeling: Big Brother (1999)

2009-01-10T09:01:00.000-08:00

Wat je hierboven ziet is een zogenoemde Ingezonden Mededeling in het Veronica Magazine, uit het najaar van 1999. Op redacties noemen ze dat soort dingen uit luiheid trouwens Ie-Emmers.
Wie goed kijkt en zijn fantasie gebruikt, herkent mij. Ik stond model voor een zelfbedacht fotoconceptje. ,,Het moet iets 'spoekies'-achtigs uitstralen'', zei ik tegen vormgever Berry. Die ging op een stoel staan, ik keek woest en hield een hand voor de camera, kortom de basis voor een spooky Ie-Emmer was gelegd. Berry kopieerde mijn rechterhand, spiegelde hem en plakte hem als een linkerhand terug. Die afbeelding werd drie maanden lang in de rechterhoeken van het programmablad afgedrukt. Om reclame te maken voor onze site bigbrother.veronica.nl

Overigens zat hier een nog een zwaar politiek getint verhaal aan vast. De eerste Big Brother zou worden uitgezonden door Veronica TV, onderdeel van de Holland Media Groep (HMG). De Vereniging Veronica was echter de kleinste aandeelhouder van de HMG en kon niet voorkomen dat de sitebouw voor het pretentieuze Veronica programma door een andere partij gedaan zou worden dan haar eigen bedrijf, Veronica Digitaal. Het was Lost Boys dat de website mocht bouwen. Die maakten er echter zo'n plastische niet-interactieve tv-site van (die niet eens werkte op een Mac), dat de Vereniging Veronica aan haar eigen digitaal bedrijf alsnog opdracht gaf tot het maken van een goede Big Brother website. Zo geschiedde. In twee dagen stond er een site die leuker, functioneler en beter bezocht was dan de 'officiele'. HMG woest, Endemol des duivels. Maar wij, van Veronica Digitaal, hadden lol en voelden ons moderne piraten. De opvolgers van Willem van Kooten, Lex Harding en al die anderen die dobberend op een piratenschip onder de vlag van Veronica lak hadden aan de hele wereld.

Rethinkingmedia congres (2008)

2008-11-22T09:14:00.001-08:00

Op woensdag 19 november 2008 vond het eerste RethinkingMedia congres plaats in de Rode Hoed te Amsterdam. Onder leiding van presentator Rick Nieman discussieerden een zestal groten uit de Nederlandse media met elkaar over het congresthema: 'Het nieuwe nieuws'. Wie maakt, wie betaalt en wie bepaalt het nieuws tegenwoordig? Tussendoor sprak de Nederlandse baas van de Wall Street Journal online.

Als mede-bestuurder van de stichting en Linkedingroep Dutch Media Professionals keek ik met een goed gevoel terug op het eerste event. Ere wie ere toekomt, het waren vooral bestuursleden Jeroen Jonker Roelants, Hella Hueck en Anton van Elburg die van hun masterplan een droomdoel maakten. Ikzelf kwam halverwege het uit te voeren plan pas in het bestuur en blonk in de voorbereiding uit in strooien van kritische kanttekeningen, lollig doen en live bloggen tijdens het evenement (zie foto´s door Ferdinand Sennema).

Wat verder mooi was om te zien, is dat het gehele congres tot stand kwam door de inzet van de vele professionals die in ruil voor maar liefst twee consumptiebonnen hun grootse inzet gaven.

Ik kijk nu al uit naar ons volgende project. Wordt het een extreem nieuw tijdschrift, een internetradiostation of toch weer een event? Of misschien wel allemaal? We zijn als bestuur in elk geval al druk bezig met...rethinken.

Seventeen/Zeventien (1993)

2008-10-18T08:03:00.000-07:00

Studie opdracht: vertaal de songtekst Seventeen van Janis Ian in het Nederlands. Niet letterlijk maar wel in de geest van het oorspronkelijke nummer.
Mijn versie werd door de docent afgekeurd. Niet goed. Ik weigerde de tekst te herschrijven en kreeg vervolgens gewoon mijn studiepunt. Zo ging dat. Zo gaat dat.

ZEVENTIEN
Zeventien was ik toen duidelijk werd
Dat mijn liefdespad werd versperd
Door kanjers, stukken en wat al niet meer
Die jong hebben gedaan en oud hebben geleerd

De liefdesbrieven die ik niet kreeg
Mijn agenda in het weekend leeg
Waar anderen kozen uit 'n stuk of tien
Toen dat duidelijk werd was ik zeventien

En wij meiden die het net niet hadden
konden het maar niet bevatten
We huilden tranen thuis op het bed
Dromend van een afspraak met
een of andere popster aan de muur
Een liefdesband die eeuwig duurt
Zeventien de waarheid van het uur

Het meisje met verstelde broek
Zat altijd in de verste hoek
Zij zei ooit 'Heb maar medelij
met die barbiepoppen op een rij'

De grootste schoonheidskoningin
kreeg uiteindelijk haar zin
Een man, een huis, een boom, een beest
Met moederdag is het haar feest

Want zij die destijds harten stalen
zitten nu dorpelijk weg te schralen
Hun eigen hart verpand, hun ziel verkocht
In de tijd dat alles mocht
Maar verder wisten ze er niets meer van af
toen vader Tijd hen de rekening gaf

Waren ze nog maar zeventien
En wij weten nog hoe het voelt
te worden uitgelachen en weggejoeld
om niet gevraagd te zijn voor een feest
Ze zijn immers niet op het jouwe geweest

Toen passeert vandaag revu
Vroeger was het anders dan nu
De tijd dat fantasie het enige was
Voor mij en lotgenoten uit de klas.
We spelen allen ons eigen patience
Om uit te komen spelen we vals
Huilend tranen op het bed
Dromend van een afspraak met
een of andere popster aan de muur
Een liefdesband die even duurt
Op je zeventiende is het leven zuur.

The Boss herself

It's time...

2008-10-12T02:14:00.001-07:00

Try JibJab Sendables® eCards today!

Kort interviewtje over burgerjournalistiek (2007)

2008-09-27T08:00:00.000-07:00

Voor mensen die geen genoeg kunnen krijgen van mijn hoofd staat hieronder nog een leuk filmpje. Het is een miniscuul interviewtje over burgerjournalistiek. De stropdas is een zeldzaamheid en alleen daarom al is het videootje pure verwennerij voor het oog.

Antwoord van mevrouw Kamphorst (1982)

2008-08-30T15:03:00.000-07:00

Verplichte kost voor alle leerlingen van de Derde Daltonschool in Amsterdam: een keer per jaar een briefje sturen aan een oude meneer of mevrouw in een verzorgingstehuis. Daar waren speciale kartonnen kaarten voor gemaakt door het Rode Kruis. De kaart was verdeeld in een paar vakken. In het bovenste deel schreef je een beleefde tekst, op het onderste deel je naam en adres, op het bovenste deel van de achterkant tekende je iets vrolijks. Het onderste deel van de achterkant liet je leeg, daar zou de ontvanger iets op kunnen terugschrijven. De kaart kwam dan automatisch bij je terug omdat je je eigen adresgegevens al op de kaart had geschreven.
Jaar in jaar uit schreef ik een kaartje vol. Altijd lastig om inspiratie te vinden, want de ontvanger was een onbekende. Je wist niet of het een hij of zij was, of de ontvanger kwiek of juist bedlegerig was. En tot overmaat van ramp kreeg ik nooit antwoord terug. In mijn laatste jaar op de lagere school ervoer ik mijn tekening en briefje als een noodzakelijk kwaad. Ik klodderde een fantasiedier op het karton en beschreef mijn saaie dag in de schoolbank.

Een paar weken later ontving ik het onderste deel van het kaartje tot mijn stomme verbazing terug op mijn huisadres. Dit is wat er stond geschreven:

Beste Ludo!
Vriendelijk dank voor je leuke kaart.
Wij hopen dat je nog veel zult leren
en de hartelijke groeten van
Mw. Kamphorst, daag

Lieve mevrouw Kamphorst,
De kans dat u dit nog leest is niet zo groot,
maar wat maakte u mijn dag goed.
Dank u wel.
Dag,
Ludo

De ronde van Kwadendamme (1981)

2008-08-14T12:26:00.000-07:00

Het zal 1981 geweest zijn. Ik was elf. Elke zomervakantie logeerde ik een weekje bij mijn tante Lena in Zeeland. Een feestweek. Alles mocht en niks hoefde. Zeven dagen lang reed ik rond op een omafiets, de dijken op en af, van niks naar nergens en terug. Op een dag besloot ik een emaille piespot op mijn hoofd te zetten. Ik liep stoicijns Lena's woonkeuken binnen waar enkele tantes en ooms goedgemutst aan tafel zaten te praten. Met een stalen gezicht stak ik mijn hand op. ,,Hoi.'' Een lachsalvo was mijn deel. Mijn ooms en tantes stelden een weddenschap voor: ,,Als jij met die po op door het dorp durft te rijden, krijg je van ons allemaal twee gulden vijftig.''
Niet eens het geld, maar vooral de aandacht en de bewondering nodigden me uit de Ronde van Kwadendamme met een po op de kop te rijden. Van Lena's huis naar oom Louis op het Lange Weegje en weer terug met een slakkengangetje. Achter me aan een karavaan van auto's met familieleden, fietsende buren en nieuwsgierige wandelaars die we onderweg waren tegengekomen. De karavaan toeterde, gilde en lachte. En ik reed voorop, met een po op mijn hoofd. Zelden voelde ik me zo fantastisch als toen.

De ronde van Kwadendamme

Grotere kaart weergeven

Blogger bij Rethinkingmedia.nl (2008-)

2008-07-26T01:25:00.000-07:00

Vanaf nu ben ik als blogger toegevoegd aan het schrijversgilde van RethinkingMedia.nl. Deze weblog signaleert veranderingen in de media, zowel offline als online. De site is gekoppeld aan de LinkedIn-groep Dutch Media Professionals.

Mijn eerste post is getiteld Sitetoppers van toen, nu en 2013.

Rapper De Gast (1996-2005)

2008-07-06T03:49:00.000-07:00

In mijn tienertijd werd ik mateloos geboeid door hiphop muziek. De documentaire Big Fun in the Big Town heb ik in die tijd minstens dertig keer bekeken. Wat een muziek, wat een wereld vol creativiteit was dat.
Het laat zich raden dat ik er zelf ook mee aan de slag ging. Samen met mijn buurjongen richtte ik een hiphop bandje op, dat overigens een jaar later weer ter ziele ging. Met mijn liefde voor zelf rappen deed ik vervolgens een jaar of tien niets. Maar dankzij de komst van allerlei maak-het-zelf-muziekprogramma's op de pc, werd ik in de gelegenheid gesteld snel en goedkoop mijn eigen nummers te componeren.

Af en toe, op een bedrijfsfeestje of verjaardag, nam ik vervolgens de microfoon ter hand en beukte ik met een scheurstem mijn repertoire (rappertoire) door de microfoon. Ik creëerde een alter ego en noemde hem De Gast. Deze Nederlandstalige rapper schreef bovendien rare commerciële columns en nam videoclips op. Ik ontwikkelde samen met een vriend een plan om een geënsceneerde documentaire over De Gast te maken in de geest van Hazes' 'Zij gelooft in mij'. Het bleef uiteindelijk bij een geweldig idee en een hoop avondjes waarin we concept-draaiboeken maakten in de kroeg. Het bleek toch lastig een karakter neer te zetten. Was De Gast nou zielig of juist niet? Woonde hij in het tuinhuis van zijn moeder of had hij het a la Hazes toch best goed voor elkaar? Hoe klonk hij als hij niet rapte? Ruig zoals in zijn raps of juist ingetogen? We kwamen er niet uit. Bovendien gingen logistieke en budgetaire elementen ons parten spelen. We staakten zodoende onze wilde plannen.

De Gast stierf een stille dood in het voorjaar van 2005. Het fenomeen Nederlandstalig rappen, de specialiteit van De Gast, was inmiddels op een hoogtepunt aanbeland en met dat hoogtepunt kwamen de persiflages en de eendagsrappers. Van Wouter Bos tot Femke Halsema, iedereen in Nederland rapte, want rappen was de manier om jongeren te bereiken (kots). De Gast was daarmee een parodie op zichzelf geworden en ik, of liever gezegd hij, flikkerde de microfoon achteloos in een hoek. Voorgoed? Het heeft er alle schijn van, hoewel in het voorjaar van 2008 plots een remake van Vader Abrahams zwartgallige nummer 'Maar in mijn tuin daar bloeit een roos' opdook bij YouTube. Hieronder staan alle videoclips van De Gast.

Ode aan Jan Bibs

De Springelingting (live op een bruiloft)

Kukident (reclame voor de gebitskleefpasta)

Merksnobisme

Hij was maar een clown (cover Ben Cramer)

De Gast claimt geestelijk vader van Schnappi te zijn

In mijn tuin daar bloeit een roos (cover Vader Abraham)

Workshop: Van uitgever tot ingever? (2008)

2008-06-29T10:56:00.000-07:00

Dames en heren, jongens en meisjes, het is eindelijk weer eens zover. Op 15 oktober 2008 sta ik in De Doelen te Rotterdam een spetterende workshop te geven tijdens het Network Economy Congres.

,,Van uitgever tot ingever?
Een workshop over de veranderende rol van de uitgever. De informatiebundelaar uit de vorige eeuw heeft plaatsgemaakt voor een leidinggevende inspirator. Informatie is niet langer doel op zich maar een middel om te kunnen netwerken.''

Kortom, u heeft wat te doen op vijftien-tien.

Kink FM.com: websurfen op de radio (1998)

2008-06-14T11:18:00.000-07:00

Samen met mijn Veronica-collega Floortje Dessing presenteerde ik eind jaren negentig het radioprogramma KinkFM.com op Kink FM. Met de luisteraars surfden we van zes tot acht ´s avonds langs opmerkelijke websites die we voorzagen van serieus, frivool of soms ronduit melig commentaar. Het was de tijd van inbellen in plaats van vast internet, sitesurfen in plaats van gericht zoeken naar informatie en Google? Dat kende nog praktisch niemand in Nederland.
Voor het eerst in tien jaar tijd beluisterde ik onlangs met een grote glimlach op het gezicht een aflevering uit juni van 1998 terug. Apart. Het internet met al z'n obscure websites leek in die jaren nog op een rommeldoos waarvan je het gevoel had dat jij en je vrienden de meeste spullen wel een keer door de handen hadden laten gaan.

Het programma bestond ongeveer een jaar toen Floor en ik in overleg met de programmadirecteur de knoop doorhakten en de stekker uit het programma trokken wegens struktureel tijdgebrek. Zoiets doe je nou eenmaal goed of je doet het niet, vonden we.

Mede vanwege het feit dat luisteraars van toen me de afgelopen jaren regelmatig lieten weten dat ze met nostalgische gevoelens terug dachten aan het programma, besloot ik een uitzending van casetteband naar harde schijf naar YouTube over te zetten.

Luisteren naar de aflevering (in drie delen en exclusief de gedraaide muziek) doe je door op de afspeelknop hieronder te klikken. Het artikel linksboven komt uit het Veronica magazine van mei '98.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Bonuslink
Forumleden van een Kink fansite mijmeren over mijn bestaan. (De dialoog start op ongeveer de helft van de pagina)

Ludo in de Taptoe (1980)

2008-06-01T11:06:00.000-07:00

Hoewel ik natuurlijk reeds een gelouterd fotomodel was, deed de foto in het kindertijdschrift Taptoe me veel. Het was 1980. Ik zat in de vierde klas van de lagere school en elk jaar organiseerde mijn school een Kunstmarkt. U leest het goed. Kunstmarkt met een grote K en Kunst omdat het moe(s)t. Elke klas was maanden lang bezig om iets creatiefs te maken of in te studeren en dat werd dan vertoond aan de ouders, uitgesmeerd over twee midweekse avonden. Pappa's en mamma's banjerden langs de klassen met stalletjes en kochten met beleefde tegenzin een kilootje geverniste kleuterkeramiek, twee gepunnikte regenboogslangen of een set van twintig aan elkaar geregen pompoenen die tesamen een knuffelbeest zouden moeten vormen. Gelukkig waren de prijzen schappelijk. Voor 10 cent tikte je al een papier-macheeje evenbeeld van je kind op de kop.

Onze klas studeerde een voorstelling in. Een parodie op de Sonja's Goed Nieuwsshow. (Voor lezers onder de 30: een goedbekeken live talkshow op de Nederlandse televisie die in de jaren zeventig en tachtig werd gepresenteerd door Sonja Barend.) Ik mocht één voorstelling lang de presentator zijn en gelukkig kwamen op die avond de fotograaf en journalist van de Taptoe langs om verslag te doen van de Kunstmarkt. Stond ik na afloop toch maar weer mooi vooraan met m'n bezwete harses (midden, met zigeunergilet). Oja, mijn moeder en mijn zus besloten dat het leuk zou zijn indien ik zilveren, Boney M-achtige dameslaarsjes zou dragen. Die had m'n moeder nog achterin haar kledingkast liggen. Ik liet me om volstrekt onduidelijke redenen overhalen die dingen aan te trekken.

Overheidsmanagement.nl en Gemeente.nu (2008-)

2008-05-17T03:52:00.000-07:00

Als uitgever ontferm ik me met een enthousiast team van collega's over de sterke merken Overheidsmanagement.nl en Gemeente.nu. Hieronder tref je twee widgets: contentblokjes met actueel nieuws voor respectievelijk Overheidsmanagers en Gemeenteambtenaren. Deze blokjes zijn bijvoorbeeld prima geschikt als service voor intranetbezoekers van overheidsinstanties. Webmasters die deze service willen gebruiken op hun eigen site/intranet klikken op 'get widget', onderaan het blokje. Knip en plak de code in je eigen site, et voila.

Het nieuwe uitgeven (2007)

2008-05-17T03:27:00.000-07:00

In februari 2007 vond het congres 'Het nieuwe uitgeven' in Utrecht plaats. Ik sprak daar als een ervaringsdeskundige van het uitgeversgilde over nieuwe vormen van (electronisch) uitgeven waarbij de bezoeker niet alleen informatie ontvangt, maar ook het gesprek met een medebezoeker of de beroepsjournalist kan aangaan. Mijn verhaal werd destijds op video opgenomen en staat nog steeds online.
Door gebrek aan zaalmicrofoons lijkt het misschien alsof het publiek geen enkele vorm van reactie vertoont, maar niets is minder waar. Het werd een leuke, interactieve sessie.
Bekijk de presentatie. (De video start vanzelf als het goed is. Je hebt er wel windows media player voor nodig.)

Recensie Ludo is los in Wegener krant (1982 & 2008)

2008-04-27T02:17:00.000-07:00

Mijn boek Ludo is los werd onlangs gerecenseerd in de Wegener krant (editie april '08). 'Een boek vol rake, korte puntig geschreven schetsen' en 'Juist omdat de herinneringen zo uit het leven gegrepen zijn, maken ze het boek zo waardevol.'
Lees de hele recensie.

Van Wegener naar Reed Business (2008)

2008-04-11T00:39:00.000-07:00

Per 16 april 2008 verruil ik de Koninklijke Wegener uit Apeldoorn voor een andere uitgever, namelijk Reed Business in Den Haag. Ik word er fondsuitgever en ben verantwoordelijk voor het blad, de sites, de nieuwsbrieven en congressen die bij de titels Overheidsmanagement en Gemeente.nu horen.

Hirsch Ballin imitatie op Radio Hilversum (1992)

2008-03-24T02:50:00.000-07:00

Tijdens mijn studie werkte ik als vrijwilliger bij het lokale radiostation Radio Hilversum. Het was een fusieclub, want eerder dat jaar had de wethouder Mediazaken aldaar besloten dat de plaatselijke ziekenhuisomroep en de Vereniging Lokale Omroep Hilversum (VLOH) samen verder moesten gaan. Bovendien dienden ook alle piraten uit de buurt maar eens netjes en legaal in het gareel te gaan lopen. In ruil voor dat gedwongen huwelijksleed werd de 91.2 fm maarliefst vierentwintig uur per dag beschikbaar gesteld voor plaatselijke radiomakers. Alle betrokken partijen vulden tot dan toe slechts enkele uren per week op de radio. Intrigerend was het om te zien hoe wereldvreemde hobbyisten (de ziekenomroepers), pseudo intellectuelen (VLOH-ers) en de piraten er één dag samen iets van probeerden te maken om elkaar vervolgens compleet de harses in te slaan.

Ikzelf was zo'n beetje ten tijde van de fusie binnen komen kakken om me verder te bekwamen in het vak van journalist/tekstschrijver. Die bloedgroepenoorlog ging dus aanvankelijk nogal langs me heen. Maar vanwege hoog oplopende ruzies waren relatief veel medewerkers met een hoop bombarie opgestapt of bruut het pand uitgewerkt. Meer zendtijd, minder mensen dus. Zodoende werd ik als neutraal lid van deze kersverse familie twee maanden na mijn binnenkomst meteen ook gebombardeerd tot sportverslaggever van lokale korfbalwedstrijden en bovendien presenteerde ik een ochtendprogramma. 'Met frisse tegenzin dinsdagochtend weer in'. Vrij in te vullen. Het werd een allegaartje van file informatie, bizarre teletekstnieuwtjes, nederlandstalige piratenmuziek, pop, experimentele blues EN.... imitaties van bekende Nederlanders. Met dit programma creëerde ik op dat moment naïef en onbewust een prachtige afspiegeling van de giftige radiozenderscocktail die er in korte tijd te Hilversum ontstaan was.

Imiteren van bekende Nederlanders vond ik het leukste onderdeel. Echt handig met bandrecorders en montage was ik echter niet dus ik moest inventief zijn. Ik besloot de welkomstekst op mijn antwoordapparaat thuis te vervangen door antwoorden die ik insprak met mijn imitatiestem en daar pauzes tussen te laten zodat ik in de radiostudio als mezelf een vraag kon stellen. Ik belde dus live, tijdens het programma naar mijn huis, daar stond het antwoordapparaat op scherp en zo leek het op de radio net alsof ik een telefonisch interviewtje afnam. Het was altijd weer spannend of het allemaal zou werken, maar het systeem heeft me nooit in de steek gelaten. Ik interviewde zodoende ondermeer de door mijzelf geïmiteerde Ruud Lubbers, Hans Alders en Ernst Hirsch Ballin.

Hieronder kun je luisteren naar het interview met de laatstgenoemde. Destijds (reeds) Minister van Justitie van het kabinet Lubbers III.

Interview in tijdschrift KNOWHOW (2008)

2008-03-07T12:31:00.000-08:00

In het blad KNOWHOW, een uitgave van het Telematica Instituut staat een interview met mij als business developer. Het draagt de titel 'Vat op de wispelturige consument'. Het artikel gaat ondermeer over de ambities van uitgever Wegener in relatie tot mensen die tezamen een gemeenschap, oftewel een community op het web vormen. KNOWHOW wordt vier keer per jaar verspreid onder beleidsmakers en beslissers uit bedrijfsleven, overheid en wetenschap.
Bekijk het artikel.

eL Day Bay (2001-2008)

2008-02-20T12:42:00.000-08:00

Op 18 februari 2001 stichtte ik een website met de naam eL Day Bay.com. Een fonetisch grapje. Mijn initialen zijn immers L.D.B. De gekozen naam moest ik echter vaker dan me lief was toelichten. Toch allemaal iets te ver gezocht kennelijk.
Op deze site legde ik zo'n zes jaar lang hyperlinks naar zelf gecreeerde plaatjes, video's en teksten. Het laatste jaar voegde ik niets meer toe. In plaats daar van vul ik tegenwoordig blogs zoals deze site (LudodeBoo.nl), de Recensieman, Kartoens en YouTube.

eL Day Bay beschouwde ik als m'n creatieve laboratorium waar alter ego's tot wasdom kwamen. Zo waren er rapper De Gast, De Man Met De Zak, mediakaal maniak LDB en het poppenduo Lesley en Antrax. De site motiveerde me jarenlang om content te produceren. Bezoekers kwamen er aanvankelijk amper. Hooguit enkele tientallen per dag. Vaak bekenden. Het maakte me niet uit. Ik deed gewoon wat ik leuk vond.

Maar erkenning en waardering was er later ook. Van landelijke media nota bene. Eind 2005 kwam ik met het tijdschrift Nieuwe Revu overeen dat ze de video's van eL Day Bay op hun site plaatsten. Daarvoor al hadden bloggers en dagbladjournalisten met een mengsel van verwarring en fascinatie mijn site en content behandeld in hun mediarubrieken (zie ook mijn bericht op deze site over De Man Met De Zak).

Precies zeven jaar na de lancering is www.eldaybay.com niet meer toegankelijk. Ik trok er de stekker uit door de eigendomsrechten van de domeinnaam niet meer te verlengen. 't Is mooi geweest.

2001: de eerste versie van de site

2004: veel verwijzingen naar eigen content op de voorpagina

2008: vlak voor het sluiten van de site

Kleuter Ludo in het zoeklicht (1974)

2008-02-02T08:28:00.000-08:00

Ik was vier jaar oud toen ik op de kleuterschool werd gefotografeerd voor het onderwijzerstijdschrift INZICHT. De strekking van het verhaal dat ik met mijn Wickie de Viking-hoofd illustreerde, was dat de leeftijd voor schoolgaande kinderen naar beneden moest. Liever nog lager dan vier jaar oud.

Uitgerekend mijn hoofd dus, als reclamezuil voor het vrolijke leven van een kind op school. Hoe verzonnen ze het. Dat eerste jaar op de kleuterschool, toen de foto werd genomen, ervoer ik als een hel. De kleuterjuf, ook wel juffrouw Groen genoemd, voerde een sardonisch schrikbewind op kleuterschool De Hommel aan de Amsterdamse Weteringschans. Gelukkig lazerde Groen op een zekere dag van haar brommertje waarbij ze van alles kneusde. Ze kwam na het herstel niet meer terug omdat ze in e e n ruk door met zwangerschapsverlof ging. Vervolgens besloot ze haar pedagogische talenten alleen nog maar op haar pasgeboren dochtertje te botvieren. Juffrouw Groen, lelijke heks, ik ben je er nog altijd dankbaar voor.
Oja, het blad INZICHT bestaat nog steeds. Leuk toch.

Recensie van mijn boek in de krant (2008)

2008-01-20T05:42:00.000-08:00

In de zondageditie van De Twentsche Courant Tubantia, op 20 januari 2008, wordt mijn boek Ludo is los gerecenseerd. En wat voor recensie. „Jongen, op een dag denk jij ineens: Hé, de nieuwe Carmiggelt is opgestaan.”

Ludo is niet alleen los, maar ook nog eens apetrots.

Lees de volledige recensie (uit de electronische versie van de krant)

MT ontdekt carnavalslied 'Het is recessie' (2008)

2008-01-17T14:20:00.000-08:00

De redactie van Management Team zag in de recente uitspraken van Mark Rutte aanleiding om aandacht te vestigen op mijn oude carnavalskraker 'Het is recessie'. De clip werd 14 januari 2008 toegevoegd op de videoblog van MT.nl Goede keuze MT!
De muziek en clip stammen uit het droeve jaar 2003 toen Nederland zich op het hoogtepunt van het economische dieptepunt bevond. De tijd na bruut uiteengespatte internetbubbels en geschrapte Melkertbanen. Kijk en luister naar Prins Ludovicus XIII.

WAPS radio spel: nederlandstalige rap (1987)

2008-01-06T03:04:00.000-08:00

Het WAPS Whopperspel was een wekelijks terugkerend onderdeel in het hiphop-programma Rap Expres van het Amsterdamse radiostation WAPS. Wie met het station belde en vervolgens een rap deed, kon een hamburgermaaltijd winnen. Nederlandstalig rappen deden er in het voorjaar van 1987 nog maar weinig. Je was eigenlijk nogal een sukkel als je in je moerstaal rapte. Het hiphop-duo Arne en Ludo (v.l.n.r. op de foto, toen allebei 16) waagde het er toch op. Verderop in dat jaar kregen Arne en ik zelfs een eigen show bij het radiostation, waarover later meer.

Rap Expres werd elke zaterdagmiddag gepresenteerd door dj Edith den Doosch, later werkzaam voor ondermeer ID&T en Radio 538. De makers organiseerden in de jaren tachtig ook al rapoptredens en -battles in de discotheken Aknathon, U.F.O.T. en Bebop (de voorloper van de IT). Er bestond bovendien een eigen Rap Expres rubriek in het WAPS magazine. Crossmediaal avant la lettre dus.

VPRO's Achterwerk, De Reus (1978)

2007-12-26T04:52:00.000-08:00

In de nazomer van 1978 reisden mijn ouders, mijn zus en ik per touringcar naar Düsseldorf. 'Winkelen, net over de grens', was het motto van de touroperator. Maar in plaats daarvan wandelden wij gevieren langs de Rijn. Pas laat op de middag liepen we via de winkelstraat terug naar de bus. Onderweg nog op zoek naar twee muzieksingletjes. Een voor mijn zus en een voor mij. Ik wilde Airport van The Motors.
Op de terugweg in de bus sloeg de verveling toe. Mijn zus en ik verzonnen een lied. 'De reus op de Dam had de vlam in de pijp', doopten we het. Het ging over een metershoge pop die eerder dat jaar op de Amsterdamse dam was geposteerd ter promotie van Mokum. Onbekende tegenstanders van deze nieuwe stadspromotor staken hem een paar weken na zijn oprichting bruut in de fik. Dat deed ons dit liedje schrijven. Ere wie ere toekomt: de tekst is voornamelijk van mijn zus. Alleen het refrein werd er door mij ingedoctrineerd. Ik denk dat zelfs mensen uit de Düsseldorfbus het vandaag de dag nog kennen want ik zong het twee uur lang met van die schelle, achtjarige stembanden.

Afijn, we besloten de tekst op te sturen naar Nelleke van der Drift, de eindredactrice van VPRO's kinderpagina achterop de tv-gids: Achterwerk.
Maanden later, en met een schrijffout (ik heette Hudo), werd de tekst afgedrukt op de achterpagina. Maar wat waren we trots, m'n zus en ik.

De tekst (uitvergroot)

Personeelskrant bericht over nominatie Dorpspleinen (2007)

2007-12-22T10:51:00.001-08:00

,,Het scheelde maar een haar of de dorpspleinen van Wegener, die nu nog volop in ontwikkeling zijn bij De Twentsche Courant Tubantia, hadden de prestigieuze XMA Cross Media Award 2007 binnengehaald.''

En zo is het maar net. Lees het hele artikel dat gepubliceerd werd in de december editie van het Wegener personeelsblad ('07).

Ludo is los: Boek is uit. De site ook (1982 & 2007)

2007-12-07T08:15:00.000-08:00

Enorm blij met het verschijnen van mijn boek. Dat ben ik.

Lees op de bijhorende site het verhaal àchter het boek!

Hou van de burger (2007)

2007-11-30T06:38:00.000-08:00

Op donderdag 29 november mocht ik over mijn ervaring met communities vertellen op uitnodiging van het Telematica Instituut en Senter Novem. Deze twee partijen organiseerden gezamenlijk een dagvullend programma over open marktconsultatie diensteninnovatie en ICT. De deelnemers kwamen uit verschillende sectoren in het bedrijfsleven waaronder financien, welzijn & zorg, media en ICT. De overheid was ook goed vertegenwoordigd, ondermeer door afgevaardigden van ministeries, opleidingsinstituten en de Belastingdienst.

Het werd een boeiende dag, onder andere over de veranderende rollen van de media en burgers. Ikzelf vertelde aan de hand van het thema "De Producerende Burger" over de uitdagingen voor traditionele mediabedrijven en de kansen die interactieve media bieden voor de overheid. Mijn algemene motto: Ga doen. Durf andermans platformen te gebruiken om in contact te komen of te blijven met de burger. Deze burger is geen onbevattelijk grillig abstract spookfiguur. Het is u en ik. Hou van de burger en u krijgt de liefde dubbel en dwars terug.

MAD en de Groningse MAVO (2001)

2007-11-08T12:34:00.000-08:00

In het jaar 2001 werkte ik enige tijd voor het Groningse MAD Multimedia. Het bedrijf was gespecialiseerd in gesponsorde online games. Hop van frietje naar frietje in de Aviko frituurpan en Play Cheeeez van kaasmaker La vache qui rit, dat werk. MAD had echter ambities die verder reikten dan de online wereld en ze huurden me in om een interactief televisieconcept te ontwikkelen dat gebaseerd was op gesponsorde gaming.
De ambities klopten, de ideeen klopten maar het was 2001 en de internetbubbel spatte hard uiteen. Investeerders trokken zich massaal terug en de plannen bleven waar ze eerder ontstonden, namelijk op de laptop. Echter, vlak voordat MAD de handdoek in de ring moest gooien, gaf ik namens hen een presentatie aan reclamemakers in Rotterdam. Ik mocht vlak na de presentaties van twee arty farty reclamebureaus met gesubsidieerde projecten waar geen hond naar kijkt, MADs verhaal vertellen over Aviko frietjes hoppen. Het werd een enorm leuke avond. Niet in de laatste plaats omdat ik -als zelfbenoemde Groningse underdog- de gelegenheid kreeg voortdurend lollig uit de hoek te komen. Hierbij werd ik enigszins geholpen door presentator Wilfried de Jong die mijn conculega's met zijn vragen een handje hielp in hun hang naar zelfoverschatting.
Zo wist hij ze de uitspraak te ontlokken dat je aan hun eigen projecten wel afzag dat de makers ervoor gestudeerd hadden. Dit, in tegenstelling tot de aanwezige maker van patatspelletjes. Toen De Jong me vroeg wat ik daar van vond antwoordde ik monter dat het klopte. Ik had immers alleen de Groningse MAVO gedaan. Het leverde me bij een aanwezige verslaggeefster de benaming 'charmante Groninger' op. :-)

Het verder tamelijk neutrale verslagje van de avond kon ik nog terugvissen dankzij onze vrienden van Archive.org.

Oja, met MAD Multimedia liep het gelukkig goed af. Het bedrijf maakte een doorstart en doet weer hele leuke dingen voor de mensen.

De Man Met De Zak deel II (2003-2006)

2007-11-04T02:50:00.000-08:00

Dit fotoalbum stond enige tijd op mijn oude website eL Day Bay. Een reeks zogenaamde foto inzendingen van mensen die geinspireerd zouden zijn door De Man Met De Zak. Ik had onder de foto's tekstjes geschreven zoals het commentaar bij de foto hierboven: Ingezonden door Piek Bos, ondernemer uit Paramaribo: "Mijn vrouw, dochter en ik zijn hier in Suriname grote fans van DMMDZ. Veel mensen in Suriname vinden hem goed."

Grappig was dat sommige bezoekers van de website dachten dat de inzendingen en hun commentaar echt waren.

Verder maakte ik voor twee van DMMDZs grootste fans dit drieluik toen ze trouwden:

1

2

3

De Man Met De Zak (2003-2006)

2007-10-21T10:26:00.001-07:00

Tussen 2003 en 2006 hielp ik een ietwat markant type dat zich De Man met de Zak noemde (DMMDZ) bij het opnemen en publiceren van een aantal filmpjes. Hij noemde me dikwijls z'n regisseur, wat ik persoonlijk zwaar aangezet vond. Ik vermoed dat DMMDZ afkomstig was uit een voormalige sovjetrepubliek.
Zelden werd DMMDZ gehoord. De mensen keken niet naar zijn videoboodschappen en als ze het al deden, dan begrepen ze hem vaak niet. Voor enkele honderden mensen in Nederland groeide DMMDZ echter uit tot een cultheld. Het leverde hem ondermeer twee eervolle vermeldingen op. De Nieuwe Revu en het AD zetten hem in het najaar van 2005 in het zonnetje.

Het is alweer een jaar of anderhalf stil rond DMMDZ. Er gaan uiteenlopende geruchten. Sommigen beweren dat hij entertainer op een cruiseschip is geworden. Anderen stellen dat DMMDZ vermoedelijk is omgekomen bij een eenmansdemonstratie in zijn moederland. Weer anderen zeggen dat DMMDZ een reeks olievelden heeft geerfd die hij voor tientallen miljoenen dollars doorverkocht aan Chelsea voorzitter Roman Abramovitsj. Hij zou van het geld een fitnessschool in Los Angeles hebben gekocht.

Een deel van de filmpjes staat inmiddels als historisch naslagwerk op Youtube.

Boek Ludo is los vanaf nu te bestellen (1982 & 2007)

2007-10-17T09:50:00.000-07:00

Het is zover. Mijn boek Ludo is los is te bestellen via de website van Free Musketeers. Tussen bestellen en ontvangen zitten enkele weken in.

Ludo is los is het verhaal van een doodgewone jongen in het Amsterdam van begin jaren ’80. Hij gaat naar school, bezoekt wedstrijden van Ajax met zijn vader en observeert met een messcherp gevoel voor detail de wereld om hem heen.

Toelichtingen op vrijwel alle hoofdstukken in Ludo is los tref je binnenkort op deze site. Lezen van boek wordt door die verdieping nog leuker. Denk daarbij aan relevante filmpjes die ik vond op Youtube, aan foto's en teksten op andere websites en aan m'n eigen tekenschetsen. Bovendien tref je er bonusverhalen die het gedrukte boek niet haalden. Kopen dus, dat boek. ;)

Interview over Dorpspleinen.nl (2007)

2007-09-23T01:27:00.000-07:00

Namens mijn werkgever Wegener was ik vorig jaar projectleider/uitgever voor het burgerjournalistieke concept Dorpspleinen.nl

Luister naar het interview dat afgenomen werd door presentatoren Rogier Sonneveldt en Jeroen Jonker Roelants van het radioprogramma De Publieke Zaak (dat helaas is opgehouden te bestaan inmiddels) van BNR Nieuwsradio.

De uitzending tref je als audiobestand in het audioarchief. Klik op de uitzending van 9 juni 2007.

Informatie over Ludo de Boo

2007-07-16T11:59:00.000-07:00

M'n zakelijk netwerk via LinkedIn

M'n filmpjes op YouTube

M'n recensieblog

M'n cartoons